‘We zijn in 1981 hier komen wonen’, vertelde ze. Eerst in een woning op de 4e verdieping en een paar jaar later zijn we naar deze flat verhuisd. We gingen regelmatig op bezoek bij vrienden in Couperusduin II en we vonden de buurt plezierig. Ik vond de overgang die de architect maakte met de gele stenen van de nieuwbouw naar de bruine van de Malakkastraat heel knap.
Ons huis in de Weissenbruchstraat was, toen de kinderen de deur uit waren, voor ons te groot geworden. Toen ik op de 4e verdieping woonde verzorgde ik de kat van de buurvrouw die toen in deze flat woonde. Dit appartement had net de ruimte meer die we beneden misten. En ik woon ook nog eens pal naast de lift, wat wil je nog meer.
Ik kom oorspronkelijk uit Amsterdam maar mijn man werkte in Den Haag. Hij had onregelmatig werk, was vaak laat thuis en ik had drie kinderen – de oudste is inmiddels ook al met pensioen – dus ik zorgde voor de huishouding en de kinderen. Ik heb inmiddels ook al een achterkleinkind. Ook de oudere generatie van beide kanten van de
familie vroeg veel tijd.
Hoewel ik geen betaalde baan heb gehad heb ik niet stilgezeten. Ik heb veel mee gemaakt, waaronder natuurlijk de oorlog, ben altijd druk geweest. Ik heb veel mooie reizen gemaakt waar ik nog met plezier aan terug denk. Zo gingen we elk jaar naar Frankrijk en daar kwam de kennis, die ik had opgedaan tijdens een cursus Frans, goed van pas. Ik heb ook een cursus Spaans en Geologie gevolgd. Nu ben ik lid van een boekenclub en heb ik alle tijd voor mijn kinderen en kleinkinderen.
Voor Couperusduin heb ik in het bestuur van de huurdersvereniging gezeten, waar mijn man eerder ook deel van uitmaakte. Hij was jurist dus dat kwam wel eens van pas. Ik was lid van de tuincommissie en, na de rondgang door de tuin, maakte ik een verslag voor ons krantje. Ik heb ook in de schoonmaak commissie gezeten (toen we nog het andere schoonmaakbedrijf hadden). We maakten dan met een aantal mensen, waaronder de huismeester, een ronde door het gebouw om de schoonmaak te controleren. Zo’n groot complex goed schoonhouden is absoluut een “uitdaging” te noemen.
Noor geniet van haar flat, de buren, de omgeving, leest elke dag de krant en zo probeert zij van iedere dag iets te maken. Oud zijn is niet altijd even leuk!
(Interview: Josephine de Vijlder)